Begin september kwamen wereldwijd The Beatles Remasters Boxen (stereo- en monobox) uit. Leo Bloxhuis hield zijn verhaaltje ‘In de wereld draait door’, mijn muziekliefhebbende collega’s kwamen vertwijfeld naar kantoor, elke krant bestede er dagen van te voren al aandacht aan. ‘Moet ik het nou wel of niet doen? Ik heb verdorie alles al, maar deze masters zijn echt beter hoor!’ riep iemand.
Wat is dit? dacht ik bij mezelf. Een Beatles revival? Ik had me er nooit echt in verdiept. The Beatles waren voor mij dat boybandje uit Liverpool met kwijlnummers als ‘She loves you yeah, yeah, yeah’, kindernummers als ‘We all livin’ in a yellow submarine’ en sentimele prut als ‘Yesterday’. Wat kon iedereen hier nou zo goed aan vinden? vroeg ik me af.
Ik heb mezelf maar eens verplicht om wat platen te luisteren. Na een aantal keer luisteren naar ‘Revolver’, Stg. Pepper’, en ‘The White album’ en nog een opscure verzameling greatest hits ben ik óm. Ik ben overtuigd. The Beatles hebben zeer zeker mooi, vernieuwend en interessant werk gemaakt. Omdat ik me er graag van wil laten overtuigen dat The Beatles net als Dylan een grote invloed hebben gehad in de jaren 60 op de muziek die later volgt, heb ik me de stereo box maar eens cadeau gedaan. In het kader van een studie naar invloedrijke muziek zullen we maar zeggen.
Ik kan er nu nog niet heel veel over zeggen. Op dit moment ben ik open minded en ga dus nu de komende maanden van voor naar achter en van achter naar voren het hele oeuvre van The Beatles draaien. Wat zal ik van hun eerste platen vinden? Zijn die ‘Past Masters’ echt een toevoeging en hadden ze ‘Lucy in the sky with Diamonds’ niet anders moeten opnemen?
Tja komende maanden maar eens 10 jaar muzikale revolutie door mijn oren proppen!
No Comments Yet