Dat Room Eleven een interessante en frisse Nederlandse band is, heb ik altijd al geweten. Toch heb ik nog niet veel naar ze geluisterd. Tot dat ik een 2 weken geleden echt even de tijd heb genomen om naar hun tweede plaat te luisteren. Ik moet zeggen ‘mmm…Gumbo’ ligt meteen lekker in het gehoor. Niks geen zware singer/songwriter-tema’s, nee lekkere zomerse muziek over mensen die over kleine dingetjes liggen te zeuren tijdens hun vakantie.
Room Eleven zet met ‘mmm…Gumbo’ een beetje de inzet door van hun debut album ‘Six White Russians and a Pink Pussycat’. Allerlei stijlinvloeden zijn te horen. Een beetje pop, een beetje jazz, en een beetje folk en af en toe iets wat me aan brazilië doet denken.
Afgelopen zaterdag 15 maart stond Room Eleven in Den Bosch. Ze speelden veel nummers van hun nieuwe plaat gecombineerd met wat publiekslievelingen van hun eerste plaat. Het was een temperamentvol en swingend concert. Het is altijd mooi om een band te zien die duidelijk plezier heeft in het spelen, en de zangeres alle ruimte geeft om zich vrij in de muziek te kunnen bewegen.
(Flickr.com – fishbonexl)
Van sommige concerten kom je bedwelmd terug, maar af en toe kom je ook gewoon met een brede grijs en een vrolijk gevoel naar buiten. Dit laatste was afgelopen zaterdag het geval.
Room Eleven GO ON! Ik zal zeker eens wat vaker jullie muziek opzetten!
No Comments Yet